mooievenweg 2
Blijf op de hoogte en volg Bea /wiebe.
20 Februari 2014 | Verenigde Arabische Emiraten, Ash Shindaghah
Na 2dagen aangekomen op de rede van Mumbai (Bombay).
Onze eerste ervaring met India, lijkt een moeizame te worden gezien de moeite die we hebben gehad alleen al om VISA te verkrijgen. Vanuit Muskat reizen al een aantal ambtenaren mee aan boord en moeten alle passagiers met hun papieren langs bij deze mensen voor een face to face check voor men een vrijgeleide krijgt waarmee je van boord kan bij aankomst. Dit leidt al tot lange rijen in de gangen, omdat men denkt in 1,5u.tijd een 1200 passagiers te kunnen verwerken. We hebben het maar wat rustig aan gedaan en kwamen dus te laat. De volgende dag werden we gebeld waar we bleven,toen ging het sneller.
Dan 14 februari de dag (Valentijnsdag).
Waarop we na weer vele check's aan onze tour door Mumbai kunnen beginnen. Dat is even schrikken een onvoorstelbare hoeveelheid vervoermiddelen auto's en motoren verstoppen alle straten en toeteren er op los horen en zien vergaat je. Bij de diverse highlights langs gereden, hoofdzakelijk grote gebouwen vanuit de koloniale tijd, dus Europesche architectuur, regerings-gebouwen,centraal treinstation luxieuse hotels en de poort van India gebouwd ter gelegenheid van het bezoek van koning George de 5e en zijn gezelschap
begin de vorige eeuw, een poort als de Arc de Triomf in Parijs. Verder geen enkele functie, dat staat daar alleen mooi te wezen ,en alle toeristen worden daar langs gesleept.
Rijdend door de stad geeft een beeld van zovele steden in deze contreien.
Rommelig, vuil,verwaarloosd en vooral overbevolkt. Een must in deze stad is een bezoek aan het huis waar Ghandy heeft gewoond en dat tot een museum is getransformeerd. Hier een kijk op het leven van deze bijzondere man die met het geweldloze verzet India een ander gezicht heeft gegeven. Het heeft hem jaren van opsluiting in gevangenissen gekost om te bereiken dat India een democratisch land werd. Met vrije verkiezingen. Hoewel er in de gedachten van mensen nu nog de vreemdste dingen ronddwalen zoals zo nu en dan naar buiten komt.
Dag 2, we zijn met een taxi de stad nog eens doorgegaan en voor een 2e bezoek aan het huis van Ghandy, om alles nog eens opnieuw tot ons door te laten dringen en het gevoel dat een man als hij door een gek overhoop werd geschoten. Niet te begrijpen, maar de geschiedenis leert ons dat hetzelfde weer gebeurde met een opvolger van hem. Nog een bezoek gebracht aan het Prince of Wales museum, ok weer een prachtig gebouw met veel bijzonderheden van India en exposities van andere landen. Onder andere europesche schilderkunst.
Onze chauffeur had het goed met ons voor en nog meer met zichzelf, hij regelde postzegels voor onze kaarten, maar zadelde ons op met zegels die zoals ik later zag eentiende waard waren van wat nodig was. Goede kans dat de verzonden kaarten de eindstreep niet halen.Hij had tenminste een goede dag.
Op naar Cochi.
Onze eerste ervaring met India, lijkt een moeizame te worden gezien de moeite die we hebben gehad alleen al om VISA te verkrijgen. Vanuit Muskat reizen al een aantal ambtenaren mee aan boord en moeten alle passagiers met hun papieren langs bij deze mensen voor een face to face check voor men een vrijgeleide krijgt waarmee je van boord kan bij aankomst. Dit leidt al tot lange rijen in de gangen, omdat men denkt in 1,5u.tijd een 1200 passagiers te kunnen verwerken. We hebben het maar wat rustig aan gedaan en kwamen dus te laat. De volgende dag werden we gebeld waar we bleven,toen ging het sneller.
Dan 14 februari de dag (Valentijnsdag).
Waarop we na weer vele check's aan onze tour door Mumbai kunnen beginnen. Dat is even schrikken een onvoorstelbare hoeveelheid vervoermiddelen auto's en motoren verstoppen alle straten en toeteren er op los horen en zien vergaat je. Bij de diverse highlights langs gereden, hoofdzakelijk grote gebouwen vanuit de koloniale tijd, dus Europesche architectuur, regerings-gebouwen,centraal treinstation luxieuse hotels en de poort van India gebouwd ter gelegenheid van het bezoek van koning George de 5e en zijn gezelschap
begin de vorige eeuw, een poort als de Arc de Triomf in Parijs. Verder geen enkele functie, dat staat daar alleen mooi te wezen ,en alle toeristen worden daar langs gesleept.
Rijdend door de stad geeft een beeld van zovele steden in deze contreien.
Rommelig, vuil,verwaarloosd en vooral overbevolkt. Een must in deze stad is een bezoek aan het huis waar Ghandy heeft gewoond en dat tot een museum is getransformeerd. Hier een kijk op het leven van deze bijzondere man die met het geweldloze verzet India een ander gezicht heeft gegeven. Het heeft hem jaren van opsluiting in gevangenissen gekost om te bereiken dat India een democratisch land werd. Met vrije verkiezingen. Hoewel er in de gedachten van mensen nu nog de vreemdste dingen ronddwalen zoals zo nu en dan naar buiten komt.
Dag 2, we zijn met een taxi de stad nog eens doorgegaan en voor een 2e bezoek aan het huis van Ghandy, om alles nog eens opnieuw tot ons door te laten dringen en het gevoel dat een man als hij door een gek overhoop werd geschoten. Niet te begrijpen, maar de geschiedenis leert ons dat hetzelfde weer gebeurde met een opvolger van hem. Nog een bezoek gebracht aan het Prince of Wales museum, ok weer een prachtig gebouw met veel bijzonderheden van India en exposities van andere landen. Onder andere europesche schilderkunst.
Onze chauffeur had het goed met ons voor en nog meer met zichzelf, hij regelde postzegels voor onze kaarten, maar zadelde ons op met zegels die zoals ik later zag eentiende waard waren van wat nodig was. Goede kans dat de verzonden kaarten de eindstreep niet halen.Hij had tenminste een goede dag.
Op naar Cochi.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
